سفارش تبلیغ
صبا
1 2 3 4 5 >> >


 

نقش شورایاری‌ها در سیاست محله‌محورِ مدیریت شهری  

مدیریت شهری سازمانی است گسترده، متشکل از عناصر و اجزاء رسمی و غیررسمی مؤثر و ذی‌ربط در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی و کالبدی حیات شهری که هدفش اداره، هدایت و توسعه‌ی پایدار شهر است. در نظام مدیریت و برنامه‌ریزی شهری، شهرداری مسئول مستقیم نظارت، کنترل و هدایت توسعه‌ای فضای شهر است و نقش مهمی در انتظام و ساماندهی فضای شهر برعهده دارد و در واقع در رأس هرم اجرایی قرار گرفته است .

از شهر به محله
شهرداری‌های کلان‌شهرها، به عنوان مثال شهرداری تهران برای انجام مسئولیت فوق‌الذکر فاقد تشکیلات،اختیارات، توان فنی و ابزار کافی برای ایفای نقش برنامه‌ریزی، کنترل و هدایت توسعه فضایی است و چندی است که برای انجام اینکار دست به سوی محلات دراز کرده‌است. گسترش سازمان شهرداری در مقیاس محله‌ای به عنوان الگویی پیش کشیده شد که بتواند مدیریت و برنامه ریزی مشارکتی را از طریق مدیریت غیر متمرکز، مردمی و تعاملی به نمایش بگذارد. باور بر این بود که نظام مشارکتی مشتمل خواهد بود بر واگذاری تمامی امور محله‌ها به شهروندان و نظام‌مندسازی تشکل‌های محلی به محور شورای محله.

علاوه بر احساس نیاز شهرداری به حضور در محلات، این باور نیز وجود دارد که فقط آن دست از فعالیت‌های شهری مستمر و پایدار می‌مانند که از طریق افراد و گروه‌های اجتماعی احساس، درک و پذیرفته شوند و مردم، خود در اجرای آن تلاش کرده باشند.

علاوه بر احساس نیاز شهرداری به حضور در محلات، این باور نیز وجود دارد

که فقط آن دست از فعالیت‌های شهری مستمر و پایدار می‌مانند که از طریق افراد و گروه‌های اجتماعی احساس، درک و پذیرفته شوند و مردم، خود در اجرای آن تلاش کرده باشند. به این اعتبار، دسترسی به خواسته‌های شهروندان در سطوح خُرد شهری، یعنی همان محلات و نواحی یکی از دغدغه‌‌‌ها و ضرورت‌های مدیریت کلان‌شهر تهران بر برنامه‌ریزی برای مشارکت دادن و حضور آگاهانه و پایدار شهروندان در عرصه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، رفاهی قرار گرفت.
با اینهمه، محله‌ها در ساختار مدیریت شهر تهران نظام مشخص مدیریت و برنامه‌ریزی ندارند و نقش شهرداری‌های نواحی نیز در محله‌ها تنها به نظارت و ارایه خدمات شهری محدود شده‌است. از این رو الگوی مدیریتی جایگزینی را باید برای محله‌ها تدوین کرد تا امیدوار باشیم که این نقایص برطرف شوند. از این منظر است که تشکیل شورایاری‌ها توسط شورای شهر تهران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار گشت. شورایاری نوعی نهادسازی غیرمتمرکز و محلی است که فرآیند مشارکت، مداخله و کنترل مردمی را تسهیل کرده و تعمیق می‌بخشد و زمینه را برای مشارکت مردمی فراهم می‌آورد. در عمل، توسعه و عمران و مدیریت شهری، بدون وجود سازمان‌های محلی مناسب نظیر انجمن‌های شورایاری، در انجام امور خود ناتوان خواهد بود. شورایاری، می‌تواند تجلی حضور مردم در صحنه و تکیه بر بهره‌گیری از توانایی نیروهای مردمی در مدیریت شهری به شمار آید. انجمن شورایاری به لحاظ سازمانی آخرین حلقه ارتباطی مردم در محلات با شورای شهر و شهرداری است ادامه مطلب...

  


پارلمان شهری چیست و از آن چه می‌دانید؟

 

چرا پارلمان شهری شکل گرفت؛ روش انتخاب اعضای آن چگونه است و بر کاندیدای آن چه نهادی نظارت دارد. در گزارش تسنیم با کارکرد شورای اسلامی شهر رو روستا آشنا شوید.

به گزاش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، شوراهای اسلامی شهر و روستا که به نام پارلمان های شهری هم شهرت دارند، نهادی هستند که به صورت جداگانه با رأی مردم همان حوزه انتخاب می شوند. شورای هر استان از نمایندگان منتخب شوراهای شهرستان های تابعه هر استان تشکیل می شود.

جایگاه شوراهای اسلامی شهر و روستا در قانون

در قانون اساسی کشور بر لزوم وجود شوراهای مختلف تصریح شده است، به طوریکه اولین دوره? انتخابات سراسری شوراهای اسلامی کشور در 7 اسفند سال 1377 با استقبال گسترده واجدان شرایط در بیش از 40 هزار حوزه انتخاباتی برگزار شد و در نهایت حدود 200 هزار تن از منتخبین مردم برای اداره امور شهرها و روستاهای کشور به عنوان عضو شورای اسلامی شهر یا روستا برگزیده شدند. اولین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا از نهم اردیبهشت سال 1378 و همزمان با پیام امام خمینی(ره) درباره شوراها و نیز با صدور پیام ویژه ای از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی آغاز به کار کرد. شوراهای اسلامی شهر و روستا به عنوان یک نهاد مردمی فعالیت های گسترده و مؤثری در کل کشور دارد ادامه مطلب...

  


 

مفهوم وساختار پارلمان

پارلمان را قلب تپندهء دموکراسی گفته اند که یکی از پایه های سه گانهءدولت را تشکیل می دهد. این امر به اندازه یی مهم است که می توان ماهیت دولت ها را  بر بنیادچگونه گی انتخابات و چگونه گی پارلمان آنها شناخت.

یک نظام غیر دموکراتیک و غیر مومن به اصول دموکراسی هیچوقت اجازه نمی دهد که یک پارلمان دموکراتیک که بتواند به گونهء واقعی از مردم نماینده گی کند به وجود آید.

از همین جا می توان گفت که پارلمان ویژهء نظام های دموکراتیک نیست؛  بلکه پارلمان ها در نظام های غیردموکراتیک و استبدادی نیز وجود دارند.

اما مشروعیت چنین پارلمانهایی همواره زیر پرسش  است . برای آن که پارلمان مشروعیت  خود را مستقیماً از اراده و رای مردم به دست می آورد. 

در صورتی که دولت ها با مداخلهء خود مانع راه یابی شخصیت های مورد علاقه و اعتماد مردم به پارلمان می شوند. در این صورت اراده و رای مردم اهمیت خود را از دست می دهد . در جهت دیگر چنین دولت هایی   به جای شخصیت های مورد اعتماد مردم ، گماشته گان خود را به پارلمان می فرستند.

زمانی هم که انتخابات هییت رهبری پارلمان و تعیین کمیسیون های تخصصی در آن  آغاز می شود، در این جا دیگر مردم نقش مستقیم ندارند و دولت  می تواند با استفاده  از گماشته گان خویش وضعیت را به نفع خود تغییر دهد.

بناً چگونه گی انتخابات و موضعگیری دولت در انتخابات یک امر بسیارمهم و حیاتی است.هدف از موجودیت ناظران ملی و بین المللی نیز همین است تا اندازهء ممکن از تقلب و مداخله ء دولت در انتخابات جلوگیری گردد.

سیر تاریخی پارلمانها چه در افغانستان و چه در کشور های دیگر شاهد مداخله ء دولت و دیگر منابع قدرت در انتخابات بوده است.پارلمان را  در ادبیات سیاسی به نام خانهء مردم می گویند . این امر به این مفهوم است که مردم اراده ء خود را با آگاهی ، رضایت و آزادی به کسی داده و از او می خواهند تا اراده ء آنها را تمثیل کند.

حال زمانی که بر خلاف اراده ء مردم افراد وابسته به حکومت و گروهای مافیایی  در اثر مداخله ء حکوکت  و دیگر منابع قدرت به پارلمان راه می یابند در این صورت پارلمان مفهوم خود را از دست داده و به وسیله یی در دست نیروی اجراییه و گروه هایی مافیایی قرار می گیرد.

در پارلمان  زمان  نادر شاه در دوره های پارلمانی محمد هاشم خان  در هفده سال نخستین پادشاهی ظاهر شاه ، در پارلمان دوره ء هشتم شاه محمود خان  و در دوره سیزدهم دههء دموکراسی، درپارلمان  دوران داکتر نحیب می توان مواردی زیادی را ذکر کرد که دولت افراد مورد نظر خود را از شهر کابل و شهر های دیگر انتخاب کرده و به نام نمایندهء مردم به پارلمان فرستاده  و بدینگونه مانع راه یابی نماینده گان مردم به پارلمان گردیدند. درپارلمان کنونی نیز شماری ازنماینده گان مردم به سبب مداخلهء  دولت و به سبب موجودیت سایهء سنگین  تفنگ و استبداد نتوانستند تا به پارلمان راه پیدا کنند. در مقابل  شماری  از عناصر وابسته  به گروههای مافیایی به کرسی های پارلمان تکیه زدند.

تاریخ معاصر نشان می دهد که چنین پارلمان هایی نه خانهء مردم ؛ بلکه باری بر شانه ء  مردم بوده اند.

پارلمان جایگاه بحث  و تصمیمگری در پیوند به مسایل مهم سیاسی- اجتماعی  و اقتصادی کشور است ؛ اما مسوولیت عمده و اساسی پارلمان تصویب قوانین است. چنین است که پارلمان را به نام قوهء قانونگزار نیز یاد کرده اند.

این که این قوانین چقدر به نفع مردم و یا حاکمیت است ، این امر وابسته به ماهیت پارلمان می باشد.برای آن که پارلمان های وابسه به قوه ء مجریه بیشتر از این که خدمتگزار مردم باشند ، خدمتگزار حاکمیت می باشند.

دریک کلام می توان گفت که پارلمان های وابسته پارلمان های مشروع نیستند. برای آن که اراده ء مردم را تمثیل نمی کنند.

همان گونه که پیش از این گفته شد پارلمانها همیشه به یک پیمانه دموکراتیک نبوده اند . چنان که میزان مشارکت مردم  در انتخابات همواره یک سان نیست  . در آغاز بخشی از جامعه بنا بر محدویت هایی اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی  که وجود داشت نمی توانستند  در انتخابات  اشتراک کنند. از این نقطه نظر همه گان  از حق برابر مدنی برخوردار نبودند. بدون تردید پارلمانهای که در موجودیت چنین  شرایطی پدید می آمد، نمی توانستند  تبلورارادهءمردم باشند.

اما با گذشت زمان  محدویت ها و قیود ها کاهش یافت و این امر میزان مشارکت مردم در انتخابات را بالا برد . برای آن که هرقدرکه شرایط بازدارنده  در جهت سهمگیری و مشارکت مردم  در انتخابات  و پروسه های سیاسی اجتماعی  از میان برداشته شود به همان اندازه پارلمان بیشتر کیفیت دموکراتیک تری  پیدا می کند.

برای این که  در این حالت  شمار بیشتری مردم در انتخابات اشتراک می کنند و به نماینده ء دلخواه و قابل اعتماد خود رای می دهند. ادامه مطلب...

  


ویژگی‌های یک شهر خوب

 

فرهنگ هم تأثیرگذار بر یک شهر است و هم متأثر از سایر عوامل محیطی و غیرفیزیکی یک شهر. در این راستا، معماری یک شهر نیز می‌تواند متأثر از عوامل مختلف به ویژه فرهنگ باشد و آنچه از سیمای یک شهر نمایان می‌شود، ماحصل چنین تأثیر و تأثراتی است. مهندس شاهرخ حسامی در کتاب «بررسی عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر کیفیت معماری شهری و سیمای شهر» به بررسی چنین اثراتی پرداخته است ادامه مطلب...

  


ضرورت آموزش حقوق شهروندی در مدارس

بخش پایانی


  
هدفهای آموزش حقوق شهروندی:
1- فهماندن تدریجی این مطلب که مدرسه یک اجتماع است وکمک کردن به دانش آموزان جهت ادغام شدن در این اجتماع.
2-وادار کردن کودکان به شرکت در زندگی مدرسه و بسط فضائل اجتماعی از قبیل احترام به حقوق دیگران؛ حس همبستگی انضباط و مسئولیت در نزد او.
3-آموزش دادن به او به اینکه مطابق راه ورسم دموکراسی زندگی کند.
از جمله کارهایی که در این دوره برای تحقق اهداف بالا و همچنین آموزش شهروندی صورت می گیرد عبارتند از:
1- باید به کودکان فهماند که موجودات بشری به هم وابسته اند و همه با هم همکاری دارند.
2- باید با نقل تاریخ مردان وزنان گذشته آرمان برادری، حقیقت، عدالت، شجاعت و همبستگی بشری را در روح کودک دمید.
3- باید به همه کودکان کمک کرد که شهر و کشور خود را بشناسند تا به این واسطه باوظایف افراد و اقشار مختلف آن کشور و کارهایی که آنها انجام می دهند و نیز به نقائص موجود در آن پی ببرند تا به نوبه خود برای بهترساختن زندگی درآن کار کنند. ادامه مطلب...

  


ضرورت آموزش حقوق شهروندی در مدارس

بخش دوم


آموزش شهروندی
آموزش شهروندی عبارت از رشد و پرورش دادن ظرفیتهای افراد و گروه ها برای مشارکت و تصمیم گیری و عمل آگاهانه و مسئولانه در زندگی اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی است. این آموزشها شامل حقوق انسانی، رشد مستمر و همه جانبه، اخلاق و ارزشها، صلح و مسالمت جویی، برابری اجتماعی و حرمت نهادن به تفاوتهاست   .
از آنجا که رسانه های عمومی (تلویزیون ،رادیو ، اینترنت ، روزنامه ها و مجلات ) نقش مهمی در شکل گیری و تغییر نگرش و اندیشه و رفتار شهروندان دارند و ممکن است حقوق انسانی آنان را مخدوش کنند و از آنجایی که این کار در همه جای جهان صورت می گیرد، آموزش و شناخت روش ها و عملکردهای رسانه ها و چگونگی اطلاع رسانی درست و نادرست و قضاوت عینی در قبال رسانه ها ضرورت می یابد. در مورد دانش و هنرها نیز، که در عصر کنونی تأثیر عظیمی بر بینش و نگرش و رفتار شهروندان، به ویژه کودکان و نوجوانان و جوانان دارند لازم است آموزشهای کافی به دانش آموزان داده شود.
بعلاوه آموزش شهروندی مهم است چون افراد جامعه باید یاد بگیرند که به نحوی موثر در بهبود بخشیدن به امور گوناگون جامعه محلی و ملی و جهانی مشارکت کنند. تربیت شهروندان فعال و مسئول کمک بزرگی به پیشرفت فردی و اجتماعی و حفاظت از طبیعت و محیط زندگی است. این آموزشها می تواند توسط خانواده و مدرسه و رسانه های همگانی و نهادهای اجتماعی صورت گیرد، اما مسئولیت اصلی آن بر دوش نظام آموزش و پرورش است که باید به گونه ای عملی و در جریان ارتباطهای دانش آموزان با یکدیگر و با سایر افراد و گروه‌ها از آنان شهروندانی فعال و مسئول بسازد.
از آنجا که ادراک افراد از حقوق و مسئولیتهای شهروندی متفاوت (و گاهی متعارض) است، همه ی افراد نیازمند آموزش شهروندی برای کنش و واکنش مسالمت آمیز در برخورد با تفاوتها هستند. این آموزش ها می تواند در برگیرنده راهبردهای گفت و گو، مصالحه، آگاهی یافتن از فوائد تفاوتهای فردی و اجتماعی، رشد ویژگیهای درونی پذیرش تفاوتها و آگاهی از تعارض های تهدید کننده حقوق انسانی ( مانند نژاد پرستی، تبعیض جنسی، برتربینی گروههای معین اجتماعی و فرهنگی و تعصبات فرقه گرایانه) و ضرورت مقابله با آنهاست.
از آنجا که شهروندی یک فرایند مر بوط به تمام عمر است. همه افراد در تمام طول زندگی خود نیازمند آموزشهای متناسب با شهروندی در مراحل گوناگون زندگی هستند. دانش آموزان نیز نیازمند آن هستند که در زمینه های اخلاقی، رشد اجتماعی و دانش و درک درست از جهان آموزش ببینند، در تمام تصمیم گیریهای مربوط به خودشان در خانه و مدرسه و جامعه مشارکت کنند و به عنوان یک شهروند، به صورتی فعال در مناسبات اجتماعی متناسب با احوال خودشان قرار گیرند (لطف آبادی،1385).
آموزش و پرورش باید به کودکان و نوجوانان کمک کنند تا شهروندانی مسئول، مشارکت کنندگانی فعال در امور زندگی اجتماعی و فرهنگی، یادگیرندگانی موفق و علاقه مند و افرادی متکی به خود و قابل اعتماد بار آیند. وقتی که دانش آموزان به سن نوجوانی و جوانی می رسند مدرسه باید به آنان بیاموزد که چگونه یک زندگی مستقل برای خود ایجاد کنند و علاوه بر مهارتهای ضروری، مشاوره و آموزش لازم در زمینه ادامه تحصیلات، پیدا کردن شغل، استقلال یافتن از خانواده، مدیریت امور مالی خود و آشنایی با قوانین و برقراری ارتباط با ادارات و مسئولان دولتی به آنان آموزش دهد. نوجوانان و جوانان نیازمند ترکیب پیچیده ای از شایستگیهای فکری و رفتاری و مهارت های گوناگون نظری و عملی برای آغاز زندگی مستقل خود هستند و مدرسه باید نقش خود در کمک به آنان را در این امور پیچیده ایفا کند تا بتوانند به زندگی اجتماعی وارد شوند و نقش مستقل خود به عنوان یک شهروند مسئول را ایفا کنند. ادامه مطلب...

  




 

ضرورت آموزش حقوق شهروندی در مدارس

بخش اول

یونس‌ رومیانی،پروانه‌ ولوی و وحیده نصاری 

واژه شهروند معادل واژه انگلیسی Citizenاست که در آن واحد می تواند دارای دو مفهوم باشد. نخست مفهومی که دارای یک منشا تاریخی است، یعنی زمانی که انقلاب های سیاسی بورژوازی در قرن نوزدهم اتفاق افتاد و دولت های جدیدی به وجود آمدند که مدعی شدند مشروعیت خود را دیگر نه همچون دولت های گذشته از بالا( از کلیسا یا از اشرافیت) بلکه از پایین یعنی از «مردم» یا «ملت» می گیرند. از این زمان شهروند به معنی واحد تشکیل دهنده مردم یا ملت است. در این معنا شهروند یک مفهوم کاملا سیاسی و حقوقی است که در قوانین تمام دولت های ملی به آن اشاره شده است. این واحد اجتماعی بر اساس گروهی از قراردادهای اجتماعی یا همان قوانین گوناگونی که در حوزه های
مختلف زندگی وجود دارد با دولت پیوند می خورد. مفهوم شهروند معنای دیگری نیز دارد که این معنا بیشتر در کشور ما (ایران) رایج است. در این معنا، به هر یک از ساکنان شهر می توان شهروند گفت زیرا در چارچوب حقوقی و سیاسی     ادامه مطلب...

  


گرایش های قومی ، نمی تواند خستگی و پژمردگی شهر را بزاید 

 

 

 

با توجه به موضوع داغ این روزهای نامزدهای انتخابات شورای اسلامی شهر که در فضای مجازی و در عموم شاهد آن هستیم خالی از لطف نیست که در این باره به بحث پرداخته شود. سوالات بسیاری به اذهان خطور می کند.  نگاهی به اسامی که میندازم بدین فکر می کنم که تا چه حد این افراد به هدف و آینده شهر فکر می کنند؟ گذشته شورای شهر چگونه بوده، در حال حاضر چه پیشرفتی را دیده اید و آینده را می خواهند چگونه رقم بزنند؟ آیا موج عظیم اسامی با مدارک تحصیلی بالا؛ نشان از موفقیت آینده شورای شهر دارد؟

 

 

یکی از شرایطی که یک نامزد انتخاباتی باید داشته باشد، مدیریت است. مدیریت تنها علم نیست بلکه در کنار علم و تخصص مدیریتی، عمل و پیاده کردن آن علم می باشد. فرد باید دارای قدرت برنامه ریزی، نظارت، هدایت و هماهنگی باشد. قاطعیت درکار و ذهنی خلاق، برنامه ریز و آینده نگر داشته باشد.

 

اعضای شورا باید استراتژی هایی را بتوانند پیاده کنند که مجموعه آن شهر بدان نیاز دارد. یعنی دارای تفکر استراتژی محور باشد. شناسایی نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای موجود، یکی از مراحلی است که پیشرفت قطعی را بدنبال دارد. زمانی که توانست این نقاط راشناسایی کند، می تواند نقاط ضعف را قوت بخشد و از تهدیدها، فرصت بسازد.

 

متاسفانه اکثر افراد( نه همه) که روی کار می آیند، علم مدیریت و برنامه ریزی را نمی دانند یا برای مطالعه این علم اثرگذار تلاش نکرده اند.

 

جوان گرایی بسیار خوب است ولی همگام با جوان گرایی باید تجربه باشد ادامه مطلب...

  


شهر نظرآباد مدیریت شهری کارآمدمی خواهد

بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اداره امور کشور باید به اتکای آراء عمومی انجام شود .

 همان طور که قانون اساسی مقرر نموده است مداخله سیستم در حکومت از طریق ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان و شوراهای کشور تحقق مییابد بنابراین نهادهای حکومتی را نهادهای اعمال حق حاکمیت ملی می‌نامند.
 
    1-
اصل هفتم:طبق دستور قرآن کریم «و امرهم شوری بینهم»، «و شاورهم فی الامر» مجلس شورای اسلامی، شورای استان، شهرستان، شهر، محل، بخش، روستا و نظایر اینها از ارکان تصمیم‌گیری و اداره امور کشورند. طرز تشکیل و حدود اختیارات و وظایف شوراها را این قانون معین می‌کند.


    2-
اصل یکصدم:برای پیشبرد سریع برنامه‌های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی و سایر امور رفاهی از طریق همکاری مردم با توجه به مقتضیات محلی اداره امور هر روستا، بخش، شهر، شهرستان یا استان با نظارت شورایی به نام شورای ده، بخش، شهر یا استان صورت می‌گیرد که اعضای آن را مردم همان محل انتخاب می‌کنند. شرایط انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان و حدود وظایف و اختیارات و نحوه انتخاب و نظارت شوراهای مذکور و سلسله مراتب آنها را که باید با رعایت اصول وحدت ملی و تمامیت ارضی نظام جمهوری اسلامی و تابعیت حکومت مرکزی باشد، قانون معین می‌کند.


    3-
اصل یکصد و یکم:به منظور جلوگیری از تبعیض و جلب همکاری در برنامه‌های عمرانی و رفاهی استان‌ها و نظارت بر اجرای هماهنگ آن، شورای عالی استان‌ها مرکب از نمایندگان شوراهای استان‌ها تشکیل می‌شود. نحوه تشکیل و وظایف این شورا را قانون معین می‌کند.


    4-
اصل یکصد و دوم:شورای عالی استان‌ها حق دارد در حدود وظایف خود طرح‌هایی تهیه و مستقیماً یا از طریق دولت به مجلس شورای اسلامی پیشنهاد کند. این طرح‌ها باید در مجلس مورد بررسی قرار گیرد.


    5-
اصل یکصد و سوم:استانداران، فرمانداران و سایر مقامات کشوری که از طرف دولت تعیین می‌شوند در حدود اختیارات شوراها ملزم به رعایت تصمیمات آنها هستند.  (تصمیمات شوراها نباید مخالف موازین اسلامی و قوانین کشور باشد.)

 

    6- اصل یکصد و ششم:انحلال شوراها جز در صورت انحراف از وظایف قانونی ممکن نیست و مرجع تشخیص انحراف و ترتیب انحلال شوراها و طرز تشکیل مجدد آنها را قانون معین می‌کند. شورا در صورت اعتراض به انحلال حق دارد به دادگاه صالح شکایت کند و دادگاه موظف است خارج از نوبت به آن رسیدگی کند. ادامه مطلب...

  


روابط شوراها و شهرداری ها
ارتباط شورای شهر با شهرداری یک ارتباط موثر و کاملا غیر مستقیم است، به همین لحظ قانونگذار در ماده 74 قانون شوراها مصوب 1375، مقرر نموده است که شورا و یا هر یک از اعضا حق ندارند در نصب و عزل کارکنان شهرداری مداخله کنند و یا به آنها دستور دهند. بنابراین ارتباط شورا با شهرداری با واسطه بوده و عامل این ارتباط، شخص شهردار می باشد. در قوانین ومقررات موجود بین وظایف شهردار و شهرداری تفکیک کاملا مشخصی وجود ندارد. بنا براین چون شهردار بالاترین مقام اجرایی است و تنها عامل ایجاد ارتباط شورا با شهرداری محسوب می شود، لذا مقنن درماده 73 قانون تشکیل شوراهای اسلامی مذکور به اعضای شورای اسلامی شهر این اختیار را داده است که شهردار را در قبال عملکرد خود یا عملیات شهرداری ،مورد تذکر،سوال و استیضاح قرار دهند. رابطه شهرداری با شورای شهر، از جنجالی ترین و حساس ترین مراحل انجام وظایف شهردار است. این مساله بویژه در شهرهای کشور ما که ما مردم هنوز در سطح گسترده ای عادت به شرکت در امور محلی نکرده اند، یکی از مشکلات عمده شهرداری ها را تشکیل می دهد. چون اکثریت مردم شهر با زندگی شهری و مقررات اداره شهر، که بدست شهرداری ها تحقق می پذیرد، انس نگرفته اند؛ هنوز از علت واقعی پیدایش "سازمان پیدایش" در پهنه شهرها آگاهی نیافته اند، حتی افراد بصیر و وارد به مسائل کمتر به چشم می خورند. شهرداری، قوه اجرایی شهر است؛ زیرا کلیه مصوبات شورای شهر را به موجب قانون به اجرا در می آورد. ورای شهر که اعضای آن از طرف مردم محلات و یا مناطق موجود در شهر انتخاب گردیده اند، عهده دار تعیین هدف و تنظیم خط مشی سازمان شهرداری بوده و دستگاه اداری شهرداری، مسئول انجام وظایف و رسیدن به هدف های است که از طرف نمایندگان مردم تعیین شده است. در سازمان های مدرن شهرداری، شهردار مانند پلی در حد فاصل بین قوه مقننه یا شورای شهر وسازمان اداری شهرداری که تصمیمات قوه قانون گذاری و شورای شهر را به موقع اجرا می کنند، قرار گرفته است. توجه ویژه به کسب درآمد های پایدار برای شهرداری ها بسیار حائز اهمیت می باشد؛ چرا که وابستگی به درآمد های غیر پایدار، مشکلات عدیدهای را برای شهرداری ها و شهروندان ایجاد کرده است. با توجه به سهم قابل توجه عوارض محلی در بودجه شهرداری ها که امکان تغییر آن در اختیار شورای اسلامی شهر است، این شورا به عنوان مرجع تصویب بودجه شهرداری، نقش بسزایی در سیاست گذاری تامین مالی هزینه های شهرداری از محل عوارض پایداردارد. با توجه به این که ترکیب نامتناسب درآمدی شهرداری ها در شهرها، می تواند به اثرات نامطلوب می شود ، پیشنهاد می شود، اولویت کاری شورا های اسلامی شهر در دوره جدید، تغییر ساختار در آمدی شهرداریها گردد. نقش شورا ها در جلب مشارکت شهروندان در زمینه مشاوره و تصمیم گیری نسبت به مسائل شهر و حمایت شهروندان از برنامه های شهرداری و جلب همیاری آنها حایز اهمیت زیادی است. تشکیل کمیته های مشورتی در مجاورت شورای شهر برای تامین مشارکت هر چه بیشتر شهروندان درمشاوره وتصمیم گیری وتصمیم سازی های مربوط به اداره شهرو حل و فصل مسائل شهری و جلب همیاری مردم شهر و همچنین تامین سهولت و سرعت در تصمیم گیری های شورای شهر، بهتر است در جلب شورای شهر کمیسیونها یا کمیته های مرکب از تعدادی از شهروندان صاحب نظر در امور مختلف و مرتبط با هرموضوع تشکیل شود. کمیته های مذکور می توانند در زمینه های مختلف از قبیل برنامه و بودجه، امور مالی و اداری، طرح ریزی شهر و حفاظت از محیط زیست، زیبا سازی شهر و احداث و نگهداری فضای سبز عمومی، امور فنی و عمرانی و،...تشکیل شوند و می توان برای هرگروه متجانس از امور فوق یک کمیته در نظر گرفت. دبیر هر کمیته ممکن است از بین معاونان شهرداری یا مدیران یکی از واحد های سازمانی شهرداری تعیین می شود و واحد سازمانی زیر نظر او وظیفه دبیرخانه کمیته را انجام خواهد داد. نحوه نظارت شورای اسلامی شهر در امور شهرداری حسب مورد عبارت است از  : ادامه مطلب...

  


ترجمه از وردپرس به پارسی بلاگ توسط تیم پارسی بلاگ